Drewniana podłoga całych pokoleń

Wszyscy lubimy drewniane podłogi, czy to w postaci desek czy parkietu. Przyczyna jest prosta. Nie tylko wygląda to wytwornie, ale przede wszystkim jest długotrwałe. Łatwo je odnawiać, co sprawia, że służą nam przez lata.

Możliwość renowacji drewnianych podłogi czyni ją dostępną dla wielu pokoleń. Tego nie da się powiedzieć o panelach podłogowych, które po wytarciu się nadają się wyłącznie do wymiany. Jest wiele wariantów założenia podłogi drewnianej, to też warto dobrze się zastanowić, która będzie najlepsza w naszym domu. Na pewno pod uwagę musimy wziąć cenę a także wybór doświadczonego parkieciarza.


Deski podłogowe

Podłogę litą uzyskujemy z dwóch źródeł: z drzew iglastych lub liściastych. Deski z drewna iglastego stosujemy, gdy chcemy zaoszczędzić. Najczęściej używamy ich jako legarów, czyli desek pod tę właściwą podłogę. Mocujemy za pomocą gwoździ. Do ich produkcji używa się sosny lub modrzewia, gdyż najlepiej spełniają kryteria odporności na uszkodzenia i gęstości drewna.
Z kolei deski z drewna liściastego są już stricte posadzkowe. Wykonywane są z drewna dębu, jesionu, buku i brzozy. W tym przypadku gwoździe są zbędne, gdyż deski przykleja się do podłoża.


Parkiet

Tworzy się go z deszczułek posadzkowych. Często mają pióra i wpusty, za pomocą których łączy się je ze sobą. Nie warto oszczędzać na deszczułkach, jeśli są zbyt cienkie nie nadają się do wielokrotnego cyklinowania, a przecież chodzi nam o to, by służyły nam przez lata. Jest wiele, rozmaitych sposobów układania parkietu, np. w jodełkę, cegiełkę lub kwadraty. Można też mieszać różne kształty i kolory deszczułek. W tym celu wykorzystuje się najczęściej kolorowe drewno egzotyczne pochodzące z krajów afrykańskich, azjatyckich i północnoamerykańskich.

 

Drewno egzotyczne
Jak już wspomnieliśmy słynie ono ze swej różnorodności i koloru, z tego powodu zyskuje wielką sympatię u większości osób, które decydują się na drewniane deszczułki. Jest jednak nieco inne od drzew rosnących w naszej strefie klimatycznej. Tropikalne drzewa nie mają słoi, które znamy doskonale z sosnowych czy dębowych desek. Posiadają natomiast wiele barwników, olejków i gumożywic. Wszystkie te substancje tworzą naturalny impregnat oraz wpływają na wyrazistość kolorów. Wyróżniają się również wyjątkowym wyglądem włókien, które są odchylone, co niestety wpływa na obniżenie wytrzymałości na urazy mechaniczne, a także stwarza trudności w obróbce.